است ، به " ولايت " يا " نماز " و يا " ساير آنچه خداوند متعال براى شكوفايىِ انسان در اختيار او قرار داده " ، در واقع ، اشاره به بخشى از زمينه تكامل اختيارى انسان است و اين تفاسير ، منافاتى با يكديگر ندارند . و دانشمندان و اهل عرفان ، امانتداران خداوند متعال در انتقال دانش و معرفت خود به مردم ، بر حَسَب ظرفيت و استعدادهاى آنان هستند . ز سياست‌مداران ، امانتداران خداوند منّان و مردم ، در اداره صحيح امور سياسى جامعه‌اند . ح مؤذّنان ، امانتداران مردم‌اند در امورى كه مسئول اعلام آن هستند ( مانند : وقت نماز و روزه ) . ط ثروتمندان مسلمان ، امينانِ پيشوايان در تأمين نياز نيازمندان‌اند . ى هر فرد مورد مشورت ، امانتدارِ كسى است كه با او مشورت مىكند . ك كسى كه به او وديعه‌اى يا كارى سپرده مىشود ، امانتدار صاحب وديعه و صاحب‌كار است . ل و در نهايت ، شخص مؤمن ، در مواردى كه تشخيصِ توان انجام دادن فرايض الهى به عهده او سپرده شده ( مانند : حدّ بيمارىاى كه موجب افطار در روزه است ) ، امانتدار سلامت خويش است . م نكته قابل تأمّل در تبيين اقسام امينان ، اين است كه در احاديث اسلامى ، حجر الأسود كه در يكى از اركان كعبه قرار دارد نيز در رديف امانتداران خداوند سبحان و مردم شمرده شده است .