فرزندان فِهر ! اى فرزندان عُدَى ! " . آنان گِرد آمدند . حتّى آن كه نمىتوانست بيايد ، فرستاده‌اى فرستاد تا از نزديك ، شاهد ماجرا باشد . ابو لهب و قريش آمدند . پس [ پيامبر صلى اللّه عليه و آله ] فرمود : " به نظرتان اگر به شما خبر دهم كه سپاهى در دشت مىخواهد بر شما هجوم آورد ، مرا تصديق مىكنيد ؟ " . گفتند : آرى . ما به تجربه ، جز راستى از تو نديده‌ايم . فرمود : " من ، شما را از عذابى سخت در پيش رويتان ، بيم مىدهم " . ابو لهب گفت : مرگ بر تو باد ، همه روزگار ! آيا ما را بدين خاطر ، گِرد آورده‌اى ؟ در پِى آن ، اين آيه فرود آمد : " بُريده باد دو دست ابو لهب و مرگ بر او باد ! دارايى او و آنچه اندوخت ، بىنيازش نكرد " .