محمد الريشهري

27

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

برخيزد و اين دعاها را براى اصحابش نخواند : " بار خدايا ! چنان ترسى از خودت نصيب ما كن كه مانعى ميان ما و نافرمانى از تو گردد ، و چنان اطاعتى از خودت كه با آن ، ما را به بهشتت برسانى ، و چنان يقينى كه به سبب آن ، [ تحمّل ] مصيبت‌ها و گرفتارىهاى دنيا را بر ما آسان گردانى . تا زنده‌ايم ، ما را از گوش‌هايمان و چشم‌هايمان و نيرويمان بهره‌مند گردان و آن را وارث ما قرار ده و خونخواهى ما را از كسى قرار ده كه به ما ستم كند و ما را بر هر كه با ما دشمنى كند ، پيروزى بخش . مصيبت ما را در دينمان قرار مده . دنيا را بزرگ‌ترين همّ و غمّ ما و نهايت دانش و شناخت ما قرار مده و كسى را كه به ما رحم نمىكند ، بر ما مسلّط مگردان " . ح دنياطلبى با كار آخرت 3925 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بوى بهشت ، از فاصله پانصد سال به مشام مىرسد ؛ امّا كسى كه دنيا را با كار آخرت بطلبد ، بوى بهشت را استشمام نمىكند . 3926 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هركس با كار آخرت ، دنيا را بجويد ، چهره [ ى انسانى ] اش محو مىشود ، « 1 » يادش نابود مىگردد و نامش در آتش ثبت مىشود . 3927 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هركس با كار آخرت در پىِ دنيا باشد ، او را در آخرت ، بهره‌اى نباشد . 3928 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : دو آزمندند كه سير نمىشوند : طالب دنيا و طالب علم . پس هر كه از دنيا به آنچه خداوند برايش روا شمرده است ، بسنده كند ، به سلامت مىمانَد و هركه آن را از غير حلالش به دست آورد ، نابود مىشود ، مگر آن كه توبه كند يا برگردد . « 2 » و هركه علم را از اهلش فراگيرد و به علم خويش عمل كند ، نجات مىيابد و هركه مرادش از [ تحصيل ] علم ، [ رسيدن به ] دنيا باشد ، همان دنيا بهره اوست [ و در آخرت ، نصيبى ندارد ] .

--> ( 1 ) اشاره است به آيه 47 سوره نساء : " مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً ؛ پيش از آن كه چهره‌هايى را محو كنيم " . رجوع كنيد به تفسير اين آيه . گفتنى است كه محو شدن چهره را در اين جا ، مىتوان به بىآبرويى نيز معنا كرد . ( 2 ) توبه كند و از ظلم به مردم باز ايستد . احتمال دارد تعبير " أو يراجع " ، ترديدى از سوى راوى باشد . احتمال هم دارد كه " أو " به معناى واو تفسيرى باشد ؛ يعنى توبه كند و از خطاها و گناهانش دست بكشد . احتمال هم دارد كه " يُراجَع " به صيغه مجهول باشد ؛ يعنى خداوند با فضل خود ، او را بازگرداند .