محمد الريشهري
495
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
. . . پس آنان فرمانرواى جهانيان ، و سلاطين در گوشه و كنار زمينها گشتند و بر كسانى كه در گذشته حاكم بودند ، حكومت يافتند . با جستجو در ساير احاديث اسلامى نيز ، قرائن بيشترى بر اين كه مقصود از زمينهاى هفتگانه ، اقاليم سبعه است ، يافت مىگردد . « 1 »
--> ( 1 ) مانند آنچه از پيامبر خدا نقل شده : " ما من ذى زكات مال نخل أو لا زرع ولا كرم يمنع زكات ماله إلّا قلّدت أرضه فى سبعة أرضين يطوق بها إلى يوم القيامة ؛ هيچ مكلّف به پرداخت زكاتى از خرما ، كشت و انگور ، از پرداخت آن خوددارى نمىكند ، مگر اين كه زمينش در هفت زمين ، طوق گردن اوست " ( بحار الأنوار : ج 96 ص 8 ) . حكمتهاى مربوط به جهان و انسان / زمين