محمد الريشهري
475
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
باب دوم ملكوت قرآن " آيا در ملكوت آسمانها و زمين و هر چيزى كه خدا آفريده است ، ننگريستهاند و اين كه شايد هنگام مرگشان نزديك شده باشد ؟ پس به كدام سخن ، بعد از قرآن ، ايمان مىآورند ؟ " . " و اين گونه ، ملكوت آسمانها و زمين را به ابراهيم نمايانديم تا از جمله يقينكنندگان باشد " . " پس [ شكوهمند و ] پاك است آن كسى كه ملكوت هر چيزى در دست اوست ، و به سوى اوست كه باز گردانيده مىشويد " . حديث 3799 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : چون ابراهيم خليل به سوى ملكوت بالا برده شد و اين ، سخن پروردگار من است : " و اين گونه ملكوت آسمانها و زمين را به ابراهيم نمايانديم ، تا از يقينكنندگان باشد " ، خداوندْ ديده او را ، آن گاه كه به زير آسمانش بالا برد ، چنان نيرويى داد كه زمين و موجودات آشكار و نهان آن را مشاهده كرد . پس ، مرد و زنى را در حال زنا ديد . نفرينشان كرد و هر دو هلاك شدند . آن گاه آن دو نفر ديگر را [ در اين حال ] ديد . آنها را نيز نفرين كرد و هر دو هلاك شدند . باز دو نفر ديگر را ديد و آنها را هم نفرين كرد و هر دو هلاك گشتند . سپس دو تاى ديگر را ديد و خواست نفرينشان كند كه خداوند به او وحى فرمود : " اى ابراهيم ! از نفرين بندگان و كنيزان من دست نگه دار ؛ زيرا من آمرزنده و مهربان و جبّار و بردبارم . گناهان بندگانم به من زيانى نمىرساند ، همچنان كه طاعتشان سودم