زير پاهايتان ، عذابى بر شما بفرستد يا شما را گروه گروه ، به هم اندازد [ و دچار تفرقه سازد ] . . . " : در تفسير الكلبى آمده است : چون اين آيه فرود آمد ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله برخاست و وضويى شاداب و كامل گرفت و سپس ، به نماز ايستاد و نمازى نيكو گزارد . آن گاه ، از خداوند پاك ، درخواست كرد كه بر امّتش عذابى از فرازِ سرشان يا از زيرِ پاهايشان نفرستد و آنها را گروه گروه به [ جان ] هم نيندازد و خشم بعضى را به بعضى ديگر نچشانَد . در اين هنگام ، جبرئيل عليه السلام فرود آمد و گفت : " اى محمّد ! خداوند متعال ، گفتار تو را شنيد و آنان ( امّت تو ) را از دو چيز ، پناه داد و از دو چيز ، پناهشان نداد : از اين كه از فرازِ سرشان يا از زيرِ پاهايشان برايشان عذابى بفرستد ، پناهشان داد ؛ امّا از آن دو چيز ديگر ( تفرقه و به جان هم افتادن ) پناهشان نداد . پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " اى جبرئيل ! با وجود كشته شدن امّت من به دست يكديگر ، از آنان چه باقى مىمانَد ؟ " . برخاست و ديگر باره ، دعا كرد . پس اين دو آيه نازل شد : " الف ، لام ، ميم . آيا مردم پنداشته‌اند كه تا گفتند : " ايمان آورديم " ، رها مىشوند و مورد آزمايش قرار نمىگيرند ؟ " . پس فرمود : " از آزمايش ، گريزى نيست و امّت ، پس از پيامبرش ، بايد آزموده شود تا راستگو از دروغگو معلوم گردد ؛ زيرا وحى ، قطع شده و شمشير و تفرقه ، تا روز قيامت برجاست . ر . ك : ص 405 ( فتنه‌هايى كه در اين امّت بروز مىكند ) . 3 / 2 اندك بودن امّت‌هاى نجات يافته قرآن " گفتند : اى نوح ! اگر دست برندارى ، قطعاً از [ جمله ] سنگسار شدگان خواهى بود . گفت : " پروردگارا ! قوم من مرا تكذيب كردند . ميان من و آنان فيصله ده و من و هر كس از مؤمنان را كه با من است ، نجات بخش " . پس او و هر كه را در آن كشتىِ آكنده با او بود ، رهانيديم . آن گاه باقىماندگان را غرق كرديم . قطعاً در اين [ ماجرا ، درس ] عبرتى بود ، و [ لى ] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند " .