" و چه بسا شهرى كه مهلتش دادم ، در حالى كه ستمكار بود . سپس [ گريبان ] آن را گرفتم ، و فرجام ، به سوى من است " . " و البتّه نبايد كسانى كه كافر شده‌اند ، تصوّر كنند كه اين كه به ايشان مهلت مىدهيم ، براى آنان نيكوست . ما فقط به ايشان مهلت مىدهيم تا بر گناه [ خود ] بيفزايند ، و [ آن گاه ] عذابى خفّت‌آور خواهند داشت " . " و كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند ، به تدريج ، از جايى كه نمىدانند ، گريبانشان را خواهيم گرفت . و به آنان مهلت مىدهم ، كه تدبير من ، استوار است " . " و بر آنچه مىگويند ، شكيبا باش و از آنان با دورى گزيدنى خوش ، فاصله بگير . و مرا با تكذيب‌كنندگانِ توانگر وا گذار و اندكى مهلتشان ده " . حديث 3605 . مسند ابن حنبل به نقل از عُقبة بن عامر : پيامبر خدا فرمود : " هر گاه ديدى كه خداوند ، بهره دنيا را به بنده‌اى عطا مىفرمايد تا به گناهانى كه مىخواهد ، بپردازد ، اين جز پلّه پلّه فرو افتادنش نيست " . سپس پيامبر خدا اين آيه را تلاوت فرمود : " پس چون آنچه را بِدان پند داده شدند ، فراموش كردند ، درهاى همه چيز را بر آنان گشوديم و چون بدانچه داده شدند ، شادمان گشتند ، ناگهان گرفتيمشان . پس همان دم ، نوميد شدند " .