3544 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله آن گاه كه يارانش را در پىِ كارى فرستاد و آنان ، در ميان خود ، اختلاف كردند : شما از نزد من با هم رفتيد و جدا آمديد ؟ ! پيشينيانِ شما را همين جدايى از ميان بُرد . 3545 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ امّتى پس از پيامبرش اختلاف نكردند ، مگر آن كه باطل‌گرايانِ آنها بر حق‌گرايانشان چيره آمدند . 3546 . المستدرك على الصحيحين به نقل از حُذَيفة بن يمان : پيامبر خدا فرمود : " امّت من ، هرگز به فتنه ( / گم‌راهى ) نخواهد افتاد ، مگر آن گاه كه تمايز و تمايل و مَقامِع ، در ميان آنها پديد آيد " . گفتم : اى پيامبر خدا ! تمايز چيست ؟ فرمود : " تمايز ، عصبيّتى « 1 » است كه مردم ، پس از من ، در اسلام پديد مىآورند " . گفتم : تمايل چيست ؟ فرمود : " تجاوز قبيله‌اى به قبيله‌اى و روا شمردن ريختن خون آنان است " . گفتم : مَقامِع چيست ؟ فرمود : " حركت كردن [ و لشكركشى مردمِ ] شهرها به سوى همديگر و به جنگ هم برخاستن " . 2 / 5 تباهى خواص 3547 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : واى بر امّت من از عالمان بد ! 3548 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به على عليه السلام : اى على ! هلاكت امّت من به دست منافقانِ زبانباز است .

--> ( 1 ) . عصبيّت : قوم‌گرايى ، تعصّب‌هاى نژادى و قبيله‌اى .