محمد الريشهري
155
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
اين درّه بر آنان آتش مىباراند " . اين آيه ، در حقّ آنها نازل شد : " بگو : بياييد تا ما فرزندان خود را و شما فرزندان خود را ، ما زنان خود را و شما زنان خود را ، ما جانهاى خود را و شما جانهاى خود را فرا بخوانيم " . مقصود از " ما جانهاى خود را و شما جانهاى خود را " ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله و على عليه السلام اند و مقصود از " ما فرزندان خود را و شما فرزندان خود را " ، حسن و حسين عليهماالسلام اند و مقصود از " ما زنان خود را و شما زنان خود را " ، فاطمه عليهاالسلاماست . 3248 . الكشّاف : روايت شده است هنگامى كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله آنها ( مسيحيان نجران ) را به مباهله فرا خواند ، آنها گفتند : باشد تا باز گرديم و بينديشيم . چون با يكديگر خلوت كردند ، به عاقِب كه انديشمند ايشان بود ، گفتند : اى عبد مسيح ! چه مىگويى ؟ او گفت : اى گروه مسيحيان ! به خدا سوگند ، دانستهايد كه محمّد ، پيامبرِ فرستاده شده است و كلامِ فصلِ خدايى به همراه آورده است . به خدا سوگند ، هرگز قومى با پيامبرى مباهله نكرده ، مگر آن كه بزرگشان نمىزيَد و خُردشان نمىرويَد . اگر شما چنين كنيد ، هر آينه نابود مىشويد . پس اگر شما چيزى جز انس با دينتان و بر پا داشتن رسوم كنونىِ خود نمىپذيريد ، با اين مرد ، صلح كنيد و به سوى سرزمينهايتان باز گرديد . پس پيامبر صلى اللّه عليه و آله آمد ، در حالى كه حسين عليه السلام را در آغوش گرفته بود و دست حسن عليه السلام را در دست داشت و فاطمه عليهاالسلام پشت سرِ او و على عليه السلام پشت سرِ فاطمه در حركت بودند . پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " هر گاه من دعا كردم ، شما آمين بگوييد " . اسقف نجران گفت : اى گروه مسيحيان ! من چهرههايى را مىبينم كه اگر خدا به سبب آنها بخواهد كوهى را از جايش بر كَنَد ، چنين مىكند . با آنها مباهله نكنيد كه نابود مىشويد و ديگر تا روز رستاخيز ، هيچ مسيحىاى بر زمين باقى نمىمانَد . آنها گفتند : اى ابو القاسم ! ما صلاح ، آن ديديم كه با تو مباهله نكنيم و تو را بر دينَت پايدار بداريم و خود بر دينمان ، ثابت بمانيم . پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " اگر از مباهله خوددارى مىكنيد ، پس اسلام بياوريد تا آنچه براى مسلمانان است ، براى شما و هر چه بر ايشان است ، بر شما باشد " . آنها از پذيرشِ اين نيز دريغ ورزيدند . پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " پس ما با شما نبرد مىكنيم " . آنها گفتند : ما را توان جنگ با عرب نيست ؛ ولى با شما مصالحه مىكنيم كه اگر با ما نجنگيد و ما را نهراسانيد و از دينمان ، باز نداريد ، سالانه دو هزار جامه فاخر به شما بدهيم ، هزار [ جامه ] در ماه صفر و هزار [ جامه ] در ماه رجب ، به همراه سى جوشن عادى ( منسوب به قوم عاد ) كه در آن آهن به كار برده شده باشد .