2241 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : زمانى بر مردم مىآيد كه شكيباىِ بر دين ، مانند كسى است كه اخگرى را در كفِ خويش گرفته باشد . در آن زمان ، اگر انسان گرگ باشد [ ، مىتواند زندگى كند ] ؛ و گرنه گرگ‌ها او را مىخورند . 2242 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : سوگند به آن كه مرا به حق برانگيخت ، قطعا زمانى بر مردم مىآيد كه شراب را حلال مىشِمُرند و نام نبيذ روى آن مىگذارند . لعنت‌خدا و همه فرشتگان و مردم بر آنان باد ! 2243 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : روزگارى بر مردم مىآيد كه قرآن ، در دل‌هاى مردم ، كهنه مىشود ، همچنان كه لباس‌ها بر بدن‌ها كهنه مىشوند . 2244 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : به زودى زمانى بر امّت من مىآيد كه عالمان را جز به لباس نيكو و قرآن را جز به صداى خوش نمىشناسند و خدا را جز در ماه رمضان ، عبادت نمىكنند . پس هرگاه چنين زمانى فرا رسد ، خداوند ، فرمان‌روايى را بر آنان مسلّط مىگرداند كه نه علم دارد ، نه بردبارى و نه رحم . 8 / 12 پيامبر با تعليم خداوند ، از غيب ، خبر دارد قرآن " داناى نهان است ، و كسى را بر غيب خود آگاه نمىكند ، جز پيامبرى را كه از او خشنود باشد ، كه [ در اين صورت ، ] براى او از پيش رو و از پشتِ سرش نگاهبانانى بر خواهد گماشت " . حديث 2245 . امام صادق عليه السلام : ناقه پيامبر خدا ، گم‌شد . مردم گفتند : برايمان از آسمان خبر مىدهد ؛ امّا از شترش خبرمان نمىدهد [ و نمىداند كجاست ] !