3 / 41 عظيم واژه‌شناسى " عظيم " صفت " عظيم ( سِتُرگ ) " ، فعيل به معناى فاعل از مادّه " عظم " است و بر سترگى و نيرومندى دلالت دارد و عظمت ، يعنى سترگى . عظيم ، در قرآن و حديث در قرآن كريم ، نام " عظيم " در كنار نام " على " ، دو بار وارد شده و با نام " ربّ " ، سه بار و با نام " اللّه " ، يك بار به كار رفته است . اطلاق نام عظيم بر خدا در آيات و احاديث ، به دو وجه تفسير پذير است : الف صفت ذاتى در اين تفسير ، مقصود از عظيم بودن خدا ، عظمتى است كه در شأن اوست ، نه عظيم بودن در درازا و پهنا و ژرفا كه در شأن اجسام است . عظيم بودن خدا ، به اين معناست كه خداوند ، داراى كمالات مطلق و نامحدود است ، به نحوى كه قواى ذهنى انسان از احاطه بر كُنه و حقيقت آن ، ناتوان است . امام على عليه السلام فرموده است :