محمد الريشهري

481

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

" اگر به خدا وامى نيكو دهيد ، آن را براى شما دو چندان مىگردانَد و بر شما مىبخشايد ؛ و خدا ، سپاس‌پذيرِ بردبار است " . حديث 1327 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوندا ! تو ياد كننده كسى هستى كه تو را ياد كند ، سپاس‌گزار كسى هستى كه تو را سپاس بگزارد ، اجابتگرِ كسى هستى كه تو را بخوانَد ، فريادرسِ كسى هستى كه تو را آواز دهد ، و اميدبخشِ كسى هستى كه به تو اميد بندد ، روى آورنده به كسى هستى كه با تو راز و نياز كند ، و عطابخشِ كسى هستى كه از تو درخواست كند . 3 / 36 شهيد ، شاهد واژه‌شناسى " شهيد " و " شاهد " صفت " شهيد ( بسيار گواه ) " ، مبالغه در صفت " شاهد ( گواه ) " و بر گرفته از " شهد " است كه بر علم و حضور و اعلام كردن ، دلالت دارد . به گفته ابن اثير ، در نام‌هاى خداى متعال ، " شهيد " به معناى كسى است كه چيزى از او پنهان نمىماند و شاهد يعنى حاضر . وزن فعيل ، از ساخت‌هاى مبالغه در فاعل است . پس هر گاه علم به گونه مطلق در نظر گرفته شود ، او عليم ( بسيار دانا ) است و هر گاه به امور نهانى ( باطنى ) نسبت داده شود ، او خبير ( بسيار آگاه / مطّلع ) است و هر گاه به امور پيدا ( ظاهرى ) نسبت داده شود ، او شهيد ( شهادت دهنده ) است . « 1 » با اين حال ، گاه بدان اعتبار گفته شده است كه خدا در روز رستاخيز ، بر آنچه از مردمان مىداند ، شهادت مىدهد .

--> ( 1 ) دليلى بر افزودن قيد " امور پيدا " به متعلّق " شهيد " ارائه نشده است . برخى از آيات و احاديث اين باب ، مانند " إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلّ شَىْءٍ شَهيد " و " يا شاهدَ كلِّ غائب " ، مىتوانند دليل بر خلاف اين گفته ابن اثير باشند .