محمد الريشهري
459
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
3 / 30 رقيب واژهشناسى " رقيب " صفت " رقيب " ( نگاهبان / مراقب ) " ، به معناى فاعل و از مادّه " رقب " است كه بر گماشته شدن براى نگهدارىِ چيزى دلالت دارد . پس رقيب ، به معناى " نگهبان " است . ابن اثير گفته است : يكى از نامهاى خداى متعال ، " رقيب " است ؛ يعنى نگهبانى كه چيزى از او پنهان نمىمانَد . رقيب ، در قرآن و حديث در قرآن كريم ، نام " رقيب " ، سه بار به خداى متعال نسبت داده شده است و برخى از آيات و احاديث ، خداى و الا را چنين وصف كردهاند كه او نگاهبان همه موجودات و از جمله ، انسان است ؛ مانند گفتار خداى سبحان : " و خدا بر هر چيزى نگاهبان است " . ولى از برخى احاديث بر مىآيد كه رقيب بودن خدا ، براى كسى جارى است كه از خداى سبحان ، خواستار نگهدارى باشد ؛ مانند : " اى كسى كه بر هر كه از او حفظ بخواهد ، نگهبان است ! " . بنا بر اين ، نگاهبانىِ خداوند متعال ، دوگونه است : يكى نگاهبانىِ عام كه شامل همه موجودات مىشود ، و ديگرى نگاهبانى خاص ( كه عنايتى ويژه است و تنها مؤمنان و كسانى را فرا مىگيرد كه از خدا ، يارى و نگهدارى بخواهند ) . قرآن " و خدا ، همواره بر هر چيزى مراقب است " .