محمد الريشهري

419

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

نسبت داده شده است و معناى بيرون آوردن زنده از مُرده و برعكس ، در چهار آيه و معناى زنده كردن زمين پس از مرگ آن ، نُه‌بار و معناى ميراندن مردم و زنده كردن ايشان ، پنج بار در قرآن كريم به كار رفته است . قرآن " خداست كه معبودى جز او نيست ؛ زنده ( جاودان ) و بر پا دارنده ( پايدار ) است . نه خوابى سبُك او را فرو مىگيرد و نه خوابى گران . آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است ، از آنِ اوست . كيست آن كس كه جز به اذن او در پيشگاهش شفاعت كند ؟ آنچه در پيش روىِ آنان و آنچه در پشتِ سرشان است ، مىداند . و به چيزى از علم او ، جز به آنچه بخواهد ، احاطه نمىيابند . كرسىِ او آسمان‌ها و زمين را در بر گرفته ، و نگهدارى آنها بر او دشوار نيست ؛ و اوست والاىِ بزرگ " . " خداست كه هيچ معبودى جز او نيست و جاودان است " . " و چهره‌ها براى آن [ خداى ] زنده پاينده خضوع مىكنند ؛ و آن كس كه ظلمى بر دوش دارد ، نوميد مىمانَد " . " و بر آن زنده كه نمىميرد ، توكّل كن و به ستايش او تسبيح گوى ؛ و همين بس كه او به گناهانِ بندگانش آگاه است " . حديث 1276 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعاى " جوشن كبير " : اى زنده پيش از هر زنده ، اى زنده پس از هر زنده ، اى زنده‌اى كه همانند او زنده‌اى نيست ، اى زنده‌اى كه زنده‌اى با او شريك