را تباه مىسازد ، و از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمان او جز با بيمارى به‌سامان نمىشود و اگر تن او را بهبود بخشم ، [ ايمانِ ] او را تباه مىكند ، و از بندگان مؤمن‌من ، كسى هست كه ايمانش جز با تن‌درستى به‌سامان نمىشود و اگر او را بيمار كنم ، [ ايمانِ ] او را تباه مىسازد . من بندگانم را طبق دانش خود به دل‌هاى ايشان ، تدبير مىكنم ؛ و من ، دانا و آگاهم " . 1265 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند متعال مىفرمايد : " بر بنده‌ام به چهار ويژگى لطف ورزيدم : موريانه را بر دانه مسلّط ساختم و اگر آن نبود ، پادشاهان ، آن را براى خود مىاندوختند ، آن گونه كه زر و سيم را مىاندوزند ؛ و گنديدن را بر تن [ انسان‌ها ] انداختم و اگر آن نبود ، هيچ دوستى ، دوستِ خود را به خاك نمىسپُرد ؛ و دور شدن [ و از ياد رفتن ] را بر اندوه مسلّط ساختم و اگر آن نبود ، نسل [ بشر ] قطع مىشد ؛ و مهلت معيّن كردم « 1 » و آرزو را دراز نمودم و اگر آن نبود ، دنيا ويران مىشد و هيچ صاحبِ زندگى از زندگىاى خود ، لذّت نمىبُرد " . 3 / 21 حليم واژه‌شناسى " حليم " صفت " حليم ( بردبار ) " ، برگرفته از مادّه " حلم " است و حلم ، در لغت ، داراى معانى مختلف است كه عبارت‌اند از : ترك شتاب ، درنگ ورزيدن ، روى برگرداندن و پوشاندن . حليم ، در قرآن و حديث در قرآن كريم ، صفت " حليم " ، در كنار صفت " غفور " ، شش مرتبه و با صفت

--> ( 1 ) . مقصود ، اين است كه مدّت عمر انسان‌ها محدود و آرزوهاى آنان ، نامحدود است .