محمد الريشهري
371
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
و جاسوسى مكنيد ، و بعضى از شما غيبت بعضى را نكند . آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مردهاش را بخورد ؟ از آن كراهت داريد . [ پس ] از خدا بترسيد ، كه خدا توبهپذير مهربان است " . " و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود و اينكه خدا توبهپذير سنجيدهكار است [ رسوا مىشديد ] " . " [ كه ] گناهبخش و توبهپذير [ و ] سختكيفر [ و ] فراخنعمت است . خدايى جز او نيست . بازگشت به سوى اوست " . " و اوست كسى كه توبه را از بندگان خود مىپذيرد و از گناهان درمىگذرد و آنچه مىكنيد ، مىداند " . حديث 1235 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در داستان آدم عليه السلام : پس آن گاه كه آن دو ( آدم و حوّا ) ، براى پروردگارشان به گناه خود اقرار كردند و به اين كه حجّت از خدا براى آنهاست ، رحمتِ رحمتگر مهربان ، آنها را دريافت . پس پروردگارشان ، بر آنها بازگشت كه او توبهپذيرِ مهربان است . خدا فرمود : " اى آدم ! تو با همسرت ، به سوى زمين فرود آى . پس هر گاه صالح گشتيد ، من ، شما را بهسامان مىكنم و اگر براى من كار كنيد ، شما را نيرومند مىكنم و اگر خشنودىِ مرا نشانه رفتيد ، به خشنودىِ شما مىشتابم و اگر از من ترسيديد ، شما را ازناخشنودىام ايمن مىسازم " . در آن هنگام ، [ آدم و حوّا ] گريستند و گفتند : پروردگار ما ! ما را براى صلاح خودمان و بر عمل به آنچه تو را خشنود مىسازد ، يارى كن . خداوند به ايشان فرمود : " هر گاه بدى كرديد ، پس از آن به سوى من باز گرديد تا بر شما باز گردم . منم خداى توبهپذيرِ مهربان " . 1236 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به على عليه السلام در پاسخ به اين سؤال كه : مقصود از " كلمات " در آيه " پس آدم ، كلماتى را از پروردگارش فرا گرفت " چيست ؟ : منزّهى تو ! خدايى جز تو