دست اوست ، خدا را به آن نامش خواند كه چون بدان خوانده شود ، اجابت مىكند " . 1197 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله چون از ايشان درباره اسمِ اعظم خدا پرسيده شد : هر نامى ، از نام‌هاى الهى است . پس دلت را از هر چه غير اوست ، تهى ساز و او را با هر نامى كه خواستى ، بخوان ؛ چرا كه در حقيقت ، اين گونه نيست كه خداوند ، نام خاصّى داشته باشد و نام ديگرى را نداشته باشد ؛ بلكه او يكتاى چيره‌است . 1198 . امام حسين عليه السلام : [ پدرم ] على عليه السلام فرمود : " يك شب قبل از [ جنگ ] بدر ، خضر عليه السلام را خواب ديدم و به او گفتم : چيزى به من بياموز كه با آن بر دشمنان ، نصرت داده شوم . گفت : بگو : اى او ، اى آن كه اويى جز او نيست ! چون صبح شد ، آن را براى پيامبر خدا باز گفتم . فرمود : " اى على ! اسم اعظم به تو آموخته شده است " . در روز بدر ، پيوسته اين جمله بر زبانم بود " . نيز امير مؤمنان ، " قل هو اللّه أحد " را خواند و چون آن را تمام كرد ، فرمود : " اى او ، اى آن كه اويى جز او نيست ! مرا بيامرز و بر گروه كافران ، پيروزم گردان " . در روز صفّين نيز ، در حالى كه حمله مىكرد ، اين دعا را مىخواند . عمّار بن ياسر به ايشان گفت : اى امير مؤمنان ! اين اشارات چيست ؟ فرمود : " اسم اعظم خدا و ستون توحيد است . خدا ، كه معبودى جز او نيست " . سپس آيه : " شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ ؛ خدا ، خود ، گواهى مىدهد كه معبودى جز او نيست " و [ آيات ] آخر حشر را قرائت كرد . آن گاه پياده شد و چهار ركعت پيش از زوال خواند .