امام عليه السلام در پاسخ فرمود : النّورُ وَاللّهِ الأَئِمَّةُ مِن آلِ مُحَمَّدٍ صلى اللّه عليه و آله إِلى يَومِ القِيامَةِ ، و هُم وَاللّهِ نورُ اللّهِ الَّذى أُنزِلَ ، و هُم وَاللّهِ نورُ اللّهِ فِى السَّماواتِ و فِى الأَرضِ ، وَاللّهِ يا أبا خالِدٍ ! لَنورُ الإِمامِ فى قُلوبِ المُؤمِنينَ أنوَرُ مِنَ الشَّمسِ المُضيئَةِ بِالنَّهارِ ؛ و هُم وَاللّهِ يُنَوِّرونَ قُلوبَ المُؤمِنينَ ، و يَحجُبُ اللّهُ عز و جل نورَهُم عَمَّن يَشاءُ فَتُظلِمُ قُلوبُهُم ؛ وَاللّهِ يا أبا خالِدٍ ! لا يُحِبُّنا عَبدٌ و يَتَوَلّانا حَتّى يُطَهِّرَ اللّهُ قَلبَهُ . « 1 » به خدا سوگند كه تا روز قيامت ، نور ، امامان از خاندان محمّد صلى اللّه عليه و آله هستند . به خدا سوگند ، آنان ، همان نورِ فرو فرستاده شده‌اند . به خدا سوگند ، آنان ، نور آسمان‌ها و زمين‌اند . اى ابو خالد ! به خدا سوگند ، نور امام در دل‌هاى مؤمنان ، از خورشيد فروزانِ روز ، تابناك‌تر است . به خدا سوگند ، آنان ، دل‌هاى مؤمنان را روشن مىدارند و خدا ، نورِ آنان را از هر كس كه بخواهد ، باز مىدارد تا دل‌هايشان تاريك شود . اى ابو خالد ! به خدا سوگند ، هيچ بنده‌اى با ما دوستى نمىورزد و ولايت ما را نمىپذيرد ، جز آن كه خداوند ، دلش را پاك مىسازد . بر پايه اين سخن ، امام به سانِ مهرى تابان است كه فروزنده‌تر از خورشيدِ محسوس ، بر باطنِ نامحسوس جهان ، نورْافشانى مىكند و به ملكوت آسمان‌ها و زمين و ضمير انسان‌هاى باايمان ، روشنايى مىبخشد . اين نور ، نه تنها راه سير و سلوك را به آنان مىنمايانَد ، بلكه تا رسيدن به مقصد ، سالك را همراهى مىكند . به سخن ديگر ، چنان كه خورشيد محسوس ، افزون بر روشنايى ، تكوينا در تكامل مادّى انسان مؤثّر است ، خورشيد معنوى امام نيز علاوه بر راه‌نمايى تشريعى ، تكوينا در تكامل معنوى انسان ، تأثير دارد .

--> ( 1 ) . الكافى : ج 1 ص 194 ح 1 ، تفسير القمّى : ج 2 ص 371 ، مختصر بصائر الدرجات : ص 96 ، تأويل الآيات : ج 2 ص 696 ح 2 ، بحار الأنوار : ج 23 ص 308 ح 5 .