تضمين مىكند . درباره نقش خوردن در سير و سلوك و معرفت‌شناسى ، روايات اسلامى را به چهار دسته مىتوان تقسيم كرد : الف غذاى حلال و نورانيت دل دسته اوّل ، شامل رواياتى است كه تصريح مىكنند خوردنِ غذاى حلال ، موجب صفاى دل و نورانيت آن مىشود ؛ چنان كه از پيامبر صلى اللّه عليه و آله روايت شده است : مَن أكَلَ مِنَ الحَلالِ صَفا قَلبُهُ ورَقَّ . « 1 » هر كه از حلال بخورد ، دلش صفا مىيابد و نازك مىشود . مَن أكَلَ الحَلالَ أربَعينَ يَوما ، نَوَّرَ اللّهُ قَلبَهُ ، و أَجرى يَنابيعَ الحِكمَةِ مِن قَلبِهِ عَلى لِسانِهِ . « 2 » هر كس چهل روز [ غذاى ] حلال بخورد ، خدا دلش را نورانى مىكند و چشمه‌هاى حكمت را ازقلبش بر زبانش جارى مىسازد . ب كم خوردن و نورانيت دل دسته دوم ، رواياتى هستند كه كم خوردن و گرسنگى را مايه نورانى شدن دل ، معرّفى مىكنند ؛ مانند آنچه از پيامبر صلى اللّه عليه و آله روايت شده است : إذا أقَلَّ الرَّجُلُ الطُّعمَ مُلِئَ جَوفُهُ نورا . « 3 » چون انسان از خوراكش بكاهد ، درونش پُر از نور مىشود .

--> ( 1 ) . مجمع البحرين : ج 1 ص 447 . ( 2 ) . إحياء علوم الدين : ج 2 ص 134 ، المغنى عن حمل الأسفار : ج 1 ص 435 ح 1652 . ( 3 ) . الفردوس : ج 1 ص 290 ح 1138 . نيز ، ر . ك : المعجم الأوسط : ج 5 ص 229 ح 5165 ، تنبيه‌الخواطر : ج 2 ص 229 ، الدعوات : ص 77 ح 187 .