و در اوّل ، وصول عارف به اين مقام و منزل ، فانى شود در آن تجلّى و اگر عنايت ازلىشامل شود ، عارف ، انسى حاصل كند و وحشت و تعب سير ، مرتفع گردد و به خود آيد و به اين مقام ، قناعت نكند و با قدم عشق ، شروع به سير كند و در اين سفر عشقى ، حق ، مبدأ سفر و اصل سفر و منتهاى آن است و در انوار تجلّيات ، قدم زند و " تَقَدَّمْ ( پيش‌بيا ) " شنود تا آن كه اسما و صفات در مقام واحديت ، بر قلب او به ترتيب منظّمى تجلّى كند تا آن كه به مقام احديّت جمعى و مقام اسم اعظم ، ظهور نمايد كه اسم " اللّه " است و در اين مقام ، " إعْرِفُوا اللّه بِاللّه " ، به مقام عالى تحقّق يابد و پس از اين نيز ، مقام ديگرى است كه اكنون از مورد نظر ما خارج است . « 1 »

--> ( 1 ) . شرح چهل حديث : ص 625 .