محمد الريشهري
175
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
پيامبر خدا فرمود : " اين جملات را تكرار كن : " توكّلتُ علَى الحَىِّ الذى لايموتُ و الحمدُ للّه الذى لم يتّخذْ صاحبةً ولا ولداً ، و لم يكن له شريك فى المُلك و لم يكن له ولىٌّ من الذُّلِّ ، و كبّره تكبيراً ؛ توكّل مىكنم بر زندهاى كه نمىميرد و ستايش ، براى خداوندى است كه همراه و فرزندى اختيار نكرده است و در جهاندارى ، شريكى ندارد و يارى از سرِ ذلّت نگرفته است ، و او را بسيار بزرگ بشمار " " . ديرى نگذشت كه آن مرد ، نزد پيامبر صلى اللّه عليه و آله باز گشت و گفت : اى پيامبر خدا ! خداوند ، وسوسه سينهام را از بين برد و بدهىِ مرا ادا كرد و روزىام را وسعت بخشيد . 10 / 3 گذشت خدا از وسوسه 1089 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، از وسوسهها و تشكيكات ذهنىِ امّت من ، تا زمانى كه آنها را به زبان يا به مرحله عمل نياورده باشند ، گذشت كرده است . 1090 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مجازات نُه چيز ، از امّت من برداشته شده است : خطا ، فراموشى ، آنچه ندانند ، آنچه نتوانند ، آنچه بدان مضطرّ شوند ، آنچه به زور به آن وا داشته شوند ، فال بد زدن ، وسوسه در تفكّرِ درباره آفرينش ، و رشك بردن ؛ در صورتى كه به زبان يا دست آشكار نشود . 1091 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر دلى وسواس دارد . پس هر گاه اين وسواس ، پرده دل را بِدَرَد و به زبان آورده شود ، بنده به سبب آن ، مؤاخذه مىگردد ؛ امّا اگر پرده دل را ندَرَد و زبان به آن گويا نشود ، گناهى صورت نگرفته است .