دعا " است با تفسيرى از اجابت و نقش " اسماى حُسناى الهى " در اجابت . چه كسانى چون دعا كنند و خداى را بخوانند ، خداوند به آنان پاسخ خواهد داد ؟ چه كسى دعايش مستجاب نخواهد شد ؟ چگونه دعاهايى اجابتشان طولانى مىشود ؟ اين همه در فصل چهاردهم گزارش شده است . از جمله آداب مهمّ دعا و خواندن خداوند ، دعا براى ديگران است . احاديث نبوى از يك سو بر اين حقيقت ترغيب كرده‌اند و از سوى ديگر ، مرزهاى آن را نمايانده‌اند كه چه كسانى را بايد دعا كرد و از دعا كردن به چه كسانى بايد تن زد . در پى اين احاديث ، تحليلى آمده است درباره اين كه : چرا بايد به مشركان ، كافران و . . . دعا نكرد ؟ پيامبر خدا به چه كسانى دعا كرده و عليه چه كسانى خداى را خوانده است ؟ افراد و گروه‌ها ، و احاديث در اين موضوعات ، پايان‌بخش اين فصل‌اند . فصل هفدهم ، ويژه " ذكر " است با عناوينى چون : اهمّيت ذكر ، ترغيب بر كثرت ذكر ، ذاكران كيان‌اند ؟ آثار ذكر چيست ؟ حقيقت ذكر چيست ؟ آن كه ذاكر است و خداى را فرا ياد دارد ، داراى چه ويژگىهاست ؟ ذكر پنهان و ادب ذكر و . . . . پس از آنچه ياد شد ، موضوع " استغفار " آمده است و روايات بسيارى كه بر استغفار و شتاب كردن به سوى آن ، امر مىكنند او استغفار كنندگان در پگاهان را مىستايند ، آثار استغفار ، و تبيين و تفسير استغفار مقرّبان ، در اين فصل عرضه شده است . باب چهارم : روزه باب چهارم ، در ضمن پانزده فصل ، از " روزه " سخن مىگويد . در فصل يكم ، احاديث مرتبط با فضايل ماه رمضان و ويژگىها و بركاتش آمده است و در پى اين