انسان ، به آرزوهاى نامحقَّق و آرمان‌گرايىِ بىتوجّه به واقعيت تبديل شود . در حكمت‌هاى نبوى ، حقايقى است بيدارگر و هشدار دهنده نسبت به اين كه دنياگرايى و بلندپروازى ، باعث مىشوند كه انسان ، چشم بر واقعيت‌ها بر بندد و حقايق را ننگرد و . . . . از اين رو ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرموده است : مَن رَغِبَ فِى الدُّنيا و أطالَ فيها رَغبَتَهُ أعمَى اللّهُ قَلبَهُ عَلى قَدرِ رَغبَتِهِ فيها . « 1 » هر كه به دنيا راغب باشد و رغبتش را در آن به درازا بكشانَد ، خداوند ، دل او را به اندازه رغبتش به دنيا كور مىگردانَد . اين آموزه‌ها در احاديث با واژه " آرزو ( امَل ) " آمده است و عالمان ، آنها را ذيل " آرزو " و " آرزوهاى دراز ( طول الأمل ) " گنجانده‌اند . باب نهم اين مجموعه نيز با عنوان " آرزو " ترتيب يافته و احاديث نبوى درباره آن را در ضمن فصولى آورده است . نقش آرزو در زندگى انسان ، آرزوهاى حقيقى و ارجمند ، آفت‌هاى آن ، و اين كه : آثار آرزوهاى دور و دراز بىبنياد چيست ؟ و . . . . باب دهم : عوامل و موانع بركت در زندگى بركت در زندگى ، لحظه‌هاى عمر ، خانه و كاشانه و . . . در باب دهم مطرح شده و احاديث نبوى مرتبط با آن ، در ضمن فصولى و با عناوينى چون : آنچه موجب بركت عمر مىشود ، آنچه خانه و كاشانه و زندگى را با بركت درمىآميزد ، خُلق و خوى ، يادها و ذكرها و دعاها و نيايش‌ها و عبادت‌ها و اعمال و رفتارى كه زمينه نزول بركت را فراهم مىآورند . در ادامه فصل‌هاى اين باب ، از كسانى ياد شده است كه بر پايه حكمت‌هاى نبوى ، زندگىشان آميخته به بركت بوده و هست : پيامبران الهى ، اهل بيت عليهم السلام ، مؤمنان راستين و سرانجام ، آنان كه در گسترش معروف بر گستره زمين ، تلاش كرده و آن را دوست داشته و دارند .

--> ( 1 ) تاريخ أصبهان : ج 1 ص 162 ش 144 .