بهره‌بردارى باشد . 4 . حكمت‌نامه پيامبر اعظم صلى اللّه عليه و آله ، در بسيارى موارد ، براى آشنايى پژوهشگران با فهم دقيق سخنان آن بزرگوار ( و به اصطلاح : " فقه الحديث " ) ، توضيح ، تحليل و جمع‌بندىهايى ارائه مىنمايد « 1 » كه اميدواريم سودمند افتد . 5 . يكى از آداب مهمّ نقل حديث ، چگونگى نسبت دادن آن به پيامبر صلى اللّه عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام است . كلينى رحمه‌اللّه از امام على عليه السلام روايت كرده است كه : إذا حَدَّثتُم بِحَديثٍ فَأسنِدوهُ إلَى الَّذى حَدَّثَكُم ؛ فَإِن كانَ حَقّا فَلَكُم و إِن كانَ كَذِبا فَعَلَيهِ . « 2 » هنگامى كه حديثى را نقل مىكنيد ، آن را به كسى كه آن را روايت نموده ، نسبت دهيد ، كه اگر درست باشد ، به سود شماست و اگر دروغ باشد ، به زيان راوى است . بنا بر اين ، براى رعايت احتياط ، توصيه اكيد داريم كه كسانى كه مىخواهند از اين كتاب يا ساير كتب روايى ، حديثى نقل كنند ، آن را مستقيما به پيامبر صلى اللّه عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام نسبت ندهند ؛ بلكه حديث را از طريق منبعى كه آن را روايت كرده است ، به آنان منسوب نمايند . براى نمونه ، نگويند : " پيامبر صلى اللّه عليه و آله چنين فرمود " يا : " امام عليه السلام چنين فرمود " ؛ بلكه بگويند : " فلان كتاب ، از پيامبر صلى اللّه عليه و آله چنين روايت كرده است " و يا بگويند : " از پيامبر صلى اللّه عليه و آله چنين روايت شده است " . سپاس و قدردانى اكنون كه اين كتاب به پايان رسيده است ، حقيقتا خامه و بيان خود را بسى ناتوان‌تر از آن مىبينم كه سپاس خداوند را به جاى آورم ؛ سپاس به خاطر آن كه در سالى كه نام " پيامبر اعظم صلى اللّه عليه و آله " زينت‌بخش آن است ، در مدّتى كوتاه ، توفيق تدوين حكمت‌نامه

--> ( 1 ) تعداد اين توضيح‌ها و تحليل‌ها ، بيش از دويست عنوان در حجمى بيش از نهصد صفحه است . ( 2 ) . الكافى : ج 1 ص 52 ح 7 .