باب يكم : تبليغ " تبليغ " ، " ابلاغ " ، بيان وگستراندن حق ، از جمله مسئوليت‌هاى مهمّ أنبيا ونيز پيامبر خدا بوده است . حقايق ، هر چه ارجمند وبزرگ ، وآموزه‌ها هر اندازه والا وسترگ باشند ، اگر به گوش‌ها رسانده نشوند ودل‌هاى مستعد را نلرزانند وقلب‌هاى آماده را تسخير نكنند ودر لابه‌لاى سطور ويا در صفحه ذهن ويا سينه متفكّر بمانند ، چه سود ؟ ! اين است كه آموزگاران الهى ، " رسول " اند ورسالت دارند وبه قرار گرفتن در جايگاه " ابلاغ " ، ستوده مىشوند . پيامبر خدا ، فراوان بر ضرورت شنيدن ، فهم حقايق وآن گاه رساندن آنها به ديگران ، تأكيد كرده است : نَضَّرَ اللّهُ عَبدا سَمِعَ مَقالَتى فَوَعاها وحَفِظَها ، وبَلَّغَها مَن لَم يَسمَعها . « 1 » خداوند ، شاداب وخرّم گردانَد بنده‌اى را كه سخن مرا بشنود وآن را خوب فرا بگيرد وسپس به ديگران برساند ! بخشي از حكمت‌هاى نبوي ، ويژه تبليغ است . جايگاه تبليغ ، مكانت مبلّغ ، رسالت وأهداف ابلاغ كننده ، ويژگىهاى مبلّغ : ويژگىهاىِ علمي ، اخلاقى ، عملي أو ، مانند اين كه بايد نسبت به دين ، شناخت داشته باشد ، مردم‌شناس باشد ، اخلاص پيشه كند ، دلير وبُرنادل باشد ، شكيبايى كند وشرحِ صدر داشته باشد ، در ابلاغ ، نصيحت كند ، پيراسته جان باشد ، مدارا كند و . . . ، اين همه ، در فصل‌هاى يكم تا چهارم اين باب آمده است وآن گاه ، وسايل تبليغ وبهره‌گيرى از ابزارهاى مختلف براي رساندن حقيقت ، بويژه " أمثال " وآن گاه ، آداب تبليغ آمده است . پايان‌بخش اين باب ، معرّفى آفات تبليغ ومهم‌ترين آنها " دروغ " ، " كتمان حقيقت " ،

--> ( 1 ) الكافي : ج 1 ص 403 ح 1 ، بحار الأنوار : ج 2 ص 148 ح 22 ؛ سنن ابن ماجة : ج 1 ص 86 ح 236 .