انسان ، به آرزوهاى نامحقَّق وآرمان‌گرايىِ بىتوجّه به واقعيت تبديل شود . در حكمت‌هاى نبوي ، حقايقى است بيدارگر وهشدار دهنده نسبت به اين كه دنياگرايى وبلندپروازى ، باعث مىشوند كه انسان ، چشم بر واقعيت‌ها بر بندد وحقايق را ننگرد و . . . . از اين رو ، پيامبر صلى اللّه عليه وآله فرموده است : مَن رَغِبَ فِى الدُّنيا وأطالَ فيها رَغبَتَهُ أعمَى اللّهُ قَلبَهُ عَلى قَدرِ رَغبَتِهِ فيها . « 1 » هر كه به دنيا راغب باشد ورغبتش را در آن به درازا بكشانَد ، خداوند ، دل أو را به اندازه رغبتش به دنيا كور مىگردانَد . اين آموزه‌ها در أحاديث با واژه " آرزو ( امَل ) " آمده است وعالمان ، آنها را ذيل " آرزو " و " آرزوهاى دراز ( طول الأمل ) " گنجانده‌اند . باب نهم اين مجموعه نيز با عنوان " آرزو " ترتيب يافته وأحاديث نبوي درباره آن را در ضمن فصولى آورده است . نقش آرزو در زندگى انسان ، آرزوهاى حقيقي وارجمند ، آفت‌هاى آن ، واين كه : آثار آرزوهاى دور ودراز بىبنياد چيست ؟ و . . . . باب دهم : عوامل وموانع بركت در زندگى بركت در زندگى ، لحظه‌هاى عمر ، خانه وكاشانه و . . . در باب دهم مطرح شده وأحاديث نبوي مرتبط با آن ، در ضمن فصولى وبا عناوينى چون : آنچه موجب بركت عمر مىشود ، آنچه خانه وكاشانه وزندگى را با بركت درمىآميزد ، خُلق وخوى ، يادها وذكرها ودعاها ونيايش‌ها وعبادت‌ها واعمال ورفتارى كه زمينه نزول بركت را فرآهم مىآورند . در ادامه فصل‌هاى اين باب ، از كساني ياد شده است كه بر پايه حكمت‌هاى نبوي ، زندگىشان آميخته به بركت بوده وهست : پيامبران الهى ، أهل بيت عليهم السلام ، مؤمنان راستين وسرانجام ، آنان كه در گسترش معروف بر گستره زمين ، تلاش كرده وآن را دوست داشته ودارند .

--> ( 1 ) تاريخ أصبهان : ج 1 ص 162 ش 144 .