باب پنجم : شناخت دنيا در فصل يكم اين باب ، از دنيا سخن رفته است وچرايىِ نام‌گذارى اين مرحله از زندگى انسان به " دنيا " وويژگىهاى آن . نيز به أمثال لطيفى كه در حكمت‌هاى نبوي ، دنيا به چيزهايى مانند شده است ، اشاره دارد ، كه از آن جمله است : مَثَلُ هذِهِ الدُّنيا مَثَلُ ثَوبٍ شُقَّ مِن أوَّلِهِ إلى آخِرِهِ ، فَبَقِىَ مُتَعَلِّقا بِخَيطٍ في آخِرِهِ ، فَيوشِكُ ذلِكَ الخَيطُ أن يَنقَطِعَ . « 1 » مَثَل اين دنيا ، مَثَل جامه‌اى است كه از سر تا به تَه ، دريده ودر انتهايش به نخى آويخته است . زود است كه آن نخ نيز بگُسلد ! آن گاه ، رواياتى درباره " عمر دنيا " آورده شده است وبدين مناسبت ، در فصل دوم ، پژوهش كوتاهى درباره عمر دنيا ، جايگاه دنيا ونقش آن در شكل‌گيرى آخرت انسان ، آمده است ، با مطالبى شامل : نگاه اسلام به دنيا وآخرت ، واين كه مسلمان بر هر دو با زاويه ونگاه ويژه‌اى مهر مىورزد واين كه " دنيا ، كشتگاه آخرت است " . فصل سوم ، گزارشگر احاديثى است نشانگر اين كه چگونه مىتوان به بهترين‌هاىِ دنيا وآخرت ، دست يافت و . . . . مجموعه آموزه‌هاى ديني وحكمت‌هاى نبوي ، انسانِ مؤمن را در پيوند با دنيا ، به بهره‌ورى هوشمندانه واستفاده آگاهانه فرا مىخواند ، بدان سان كه بر زورق دنيا سوار شود وبا بهره‌گيرى از أمواج ، زندگى را بشكافد ودر ساحل كرامت ، استوار قامت وفرازمند بِايستد . مقهور دنيا بودن ومرعوب جذبه‌ها وكشش‌هاى آن شدن را آموزه‌هاى ديني وپيش‌تر وبيشتر از همه ، حكمت‌هاى نبوي ، نكوهش كرده است . بدين سان ، در

--> ( 1 ) شُعب الإيمان : ج 7 ص 260 ح 10240 ؛ تنبيه الخواطر : ج 1 ص 148 .