بر زيباترين جلوه هستى نيز بسته باشد . به ديگر سخن ، پيامبر خدا ، چونان آفتاب در أوج نيم‌روز است . مگر مىشود چشم داشت وآن‌همه نورافشانى ، پرتوآفرينى وگرمازايى را نديد وحس نكرد ؟ ! مگر اين كه چون شب‌پره‌خويانى بود كه از شعاع شگفت وشگرف آفتاب ، فرار مىكنند وديدن حقيقت را بر نمىتابند . آيا درازناىِ تاريخ وپهنه گيتى ، چهره‌اى چنين شكوهمند به خود ديده است ؟ ! از علي عليه السلام بشنويد كه بىگمان در نماياندن شخصيت وچهره پيامبر خدا ، يگانه است وبىهمتا : مَن رَ آهُ بَديهَةً هابَهُ ، ومَن خالَطَهُ مَعرِفَةً أحَبَّهُ ، يَقولُ ناعِتُهُ : لَم أرَ قَبلَهُ ولا بَعدَهُ مِثلَهُ . « 1 » هر كس بدون سابقه قبلي وى را مىديد ، هيبتش أو را مىگرفت وهر كه با وى معاشرت مىكرد وأو را مىشناخت ، دوستدارش مىشد . هر كه مىخواست أو را وصف كند ، مىگفت : نظير أو را در گذشته وحال نديده‌ام . بدين سان ، طبيعي است كه اين چهره نوراني ، جهانى شود وپرتو شخصيت أو بر تمام شخصيت‌هاى جهان ، سايه افكند وتمام قهرمانان وبزرگان ، اين قلّه‌هاى افراشته تاريخ بشر ، در برابر عظمت ووالايى أو سر فرود آورند وزمينه تحقّق وعده الهى در جهانى شدن اين آيين ، وسيطره آموزه‌هاى دين اين چهره بىبديل تاريخ ، شكل گيرد كه خداوند فرمود : " هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ . « 2 » * أو كسى است كه پيامبرش رأى با هدايت ودين درست ، فرستاد تا آن رأى بر هر چه دين است ، پيروز گرداند " . اين همه ، چيزى نبوده ونيست كه بر هوشمندان تاريخ ، پوشيده مانَد ؛ آنانى كه

--> ( 1 ) الغارات : ج 1 ص 167 ، بحار الأنوار : ج 16 ص 194 ح 33 . ( 2 ) توبه : آية 33 .