ابو القاسم پاينده (مترجم: واحد پژوهش نسيم كوثر)

16

نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى)

جميعا فانّ الدنيا بلاغ الى الآخرة و لا تكونوا كلّا على النّاس . بهترين شما كسى نيست كه دنياى خويش را براى آخرت خود رها سازد و نه آخرت خويش را براى دنيا ترك كند ، بلكه بايد از هر دو بهره گيرد كه دنيا وسيلهء رسيدن به آخرت است . و سربار مردم نباشيد . 30 . أصلحوا دنياكم و اعملوا لآخرتكم كأنّكم تموتون غدا . دنياى خويش را اصلاح كنيد و براى آخرت خويش تلاش كنيد ، آن گونه كه گويى فردا خواهيد مرد . 31 . انّ أشدّ النّاس ندامة يوم القيامة رجل باع آخرته به دنيا غيره . پشيمان‌ترين مردم در روز قيامت ، كسى است كه آخرت خود را به دنياى ديگرى فروخته است . 32 . ألا أنبّئك بشرّ النّاس ؟ من أكل وحده و منع رفده و سافر وحده و ضرب عبده ، الا أنبّئك بشرّ من هذا ؟ من يخشى شرّه و لا يرجى خيره ألا أنبّئك بشّرّ من هذا ؟ من اكل الدّنيا بالدّين . آيا نمىخواهى از بدترين مردم به تو خبر دهم ؟ او كسى است كه تنها غذا مىخورد و به ديگران چيزى نمىدهد و تنها سفر مىكند و بندهء خويش را مىزند . آيا نمىخواهى تو را از كسى كه بدتر از او است ، خبر دهم ؟ كسى كه از شر او بترسند و به خيرش اميد نداشته باشند . آيا نمىخواهى تو را از كسى كه بدتر از او است ، خبر دهم ؟ كسى كه به وسيلهء دين از دنيا بهره‌مند شود .