گيهاندار از اين بنده‌اش خشنود باشد و خِرد ، مايه و سخن ، برايش سود گردد . زيرا كه او در سخن ، مو شكافى مىكند و اين سخنان را در تاريكى مىبافد . پس اگر با اين گونه روش سرودن ، اين كار را به روزگار پيرى و به فرّ شاهنشاه شمشيرزنى كه سرش از همه برتر است ، بسر آورَد ، شگفت نباشد . روزگار به كام شاهنشاه باد و سر تخت او به ماه برافرازد . تخت شاهى ازو شادكام باد . زيرا كه كام و نام بدوست . بزرگى و دانش ، او را رهنمون باد و دست بدخواهش كوتاه بادا . بخت و پادشاهى محمودشاه ، نيك باد و افسر بخشش بر فراز تختش بادا .