نزديك شد و من اورا گرفتم . گريست و من رهايش كردم ، تا نزد پيامبر برود . در اين هنگام جبرئيل فرود آمد و گفت : « يا محمّد ! آيا او را دوست مىدارى ؟ » فرمود : « بلى . » گفت : « ولى امّتت او را خواهند كشت و اگر بخواهى خاك زمينى را كه در آن كشته خواهد شد به تو نشان مىدهم . » پس بال خود را گسترانيد و آن خاك را به دو نشان داد و پيامبر صلى الله عليه و آله شروع به گريستن كرد . صداى گريه پيامبر صلى الله عليه و آله را كه شنيدم نزد ايشان آمدم . ناگهان حسين عليه السلام را ديدم كه در دامنش - يا در كنارش - نشسته و حضرت به سرش دست مىكشد و مىگريد گفتم : « يا رسول اللَّه ! براى چه مىگريى ؟ » فرمود : « جبرئيل به من خبر داد كه اين پسر در جايى از سرزمين عراق به نام كربلا كشته خواهد شد . سپس مشتى خاك سرخ به من داد و فرمود : « اين خاك همان سرزمينى است كه او در آن‌جا كشته مىشود ، هرگاه به خون تبديل شد ، بدان كه او كشته شده است . » من خاك را در شيشه‌اى نهادم و گفتم : « به يقين آن روزى كه به خون تبديل شوى ، روزى بزرگ خواهد بود ! » و روزى كه امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد ، آن خاك به خون تبديل شد . « 1 » همچنين معاذ بن جبل گفته است : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با چهره‌اى برافروخته به ميان ما آمد و فرمود : « من محمّد هستم كه آغاز و پايان سخن به من داده شده است . تا در ميانتان هستم ، از من اطاعت كنيد و چون از ميان شما رفتم مُلازم كتاب خداى - عزّوجلّ - باشيد . حلالش را حلال و حرامش را حرام بدانيد . قطعاً مرگ به شما خواهد رسيد و آسايش و آسودگى هم خواهد آمد . قضاى حتمى الهى است كه از پيش تعيين شده است ؛ آشوب‌هايى همچون پاره‌هاى شب ظلمانى به شما خواهد رسيد . پيك‌ها يكى پس از ديگرى خواهند آمد ؛ پيامبرى منسوخ و به سلطنت تبديل خواهد گشت ؛ خدا كسانى را مورد لطف قرار خواهد داد كه نبوّت را

--> ( 1 ) - العقد الفريد ، 4 / 350 ؛ ذخائر العقبى ، 147 ، 148 ؛ المصنّف ، ابن ابىشيبه ، 14 / 15 ، 197 ؛ المطالب العالية ، 4 / 73 ؛ المعجم الكبير ، 3 / 112 ، 114 ، 115 ، 8 / 342 ؛ ترجمة الإمام الحسين ( ع ) ، 171 ، 175 ؛ تهذيب الكمال ، مزّى ، 6 / 408 ، مؤسسة الرسالة ، بيروت ، سوم ، 1409 ق ؛ ترتيب الأمالى ، 1 / 163 ، 166 ، 181 ، 183 ، 186 ؛ المناقب ، 2 / 248 ؛ بغية الطلب ، 56 ؛ مجمع الزوائد ، 9 ، 189 ، 192 ؛ المسند ، عبد بن حميد كشى ، 443 ؛ المستدرك ، 4 / 389 ؛ دلائل النبوة ، 6 / 468 ؛ البداية و النهاية ، 3 / 230 ؛ مسند ، ابويعلى ، 6 / 129 ؛ المسند ، احمد بن حنبل ، 3 / 242 ، 265 .