آيهء مودّت از ديگر فضايل پدر ، مادر ، برادر و شخص امام حسين عليهم السلام اين است كه خداى متعال دوستى ايشان را پاداش رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله قرار داده است و محبّت ايشان از نيكىهايى است كه پيوسته خداوند بر آن مىافزايد : « قُلْ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فيهاحُسْنى » « 1 » بگو ، براى پيامبرى ، از شما پاداشى نخواهم ، مگر محبّت به نزديكانم ، و هر كه كار نيكى كند به نيكويىاش مىافزاييم . ابن عباس گويد : وقتى آيهء مودّت نازل شد ، از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدند : « يا رسول‌اللَّه ، نزديكان شما كه خداوند دوستى آنان را بر ما واجب ساخته چه كسانى هستند ؟ » فرمود : « على و فاطمه و دو پسرشان . » « 2 » جابر بن عبداللَّه گويد : مردى عرب نزد پيامبر آمد و گفت : « يا محمّد ، اسلام را بر من عرضه كن . » فرمود : « اسلام اين است كه شهادت دهى كه خدا يكى است و شريك ندارد و محمّد بنده و فرستادهء اوست . گفت : آيا به خاطر اسلام از من مزد مىخواهى ؟ » فرمود : « جز دوست‌داشتن نزديكان نه . » گفت : « نزديكان خودم يا نزديكان شما ؟ » فرمود : « نزديكان من . » گفت : « بيا با تو بيعت كنم كه نفرين خدا بر كسانى كه تو و نزديكانت را دوست نداشته باشند . » فرمود : « چنين باد . آمين » « 3 »

--> ( 1 ) - شورى ( 42 ) : آيهء 23 . ( 2 ) - الفضائل ، ابن حنبل ، 187 ؛ المعجم الكبير ، طبرانى ، 3 / 47 ؛ مجمع الزوائد ، هيثمى ، 9 / 168 ؛ الدّر المنثور ، سيوطى ، 6 / 7 ؛ شواهد التنزيل ، حسكانى ، 2 / 130 - 150 . ( 3 ) - حلية الأولياء ، ابونعيم اصفهانى ، 3 / 201 .