« امّا بعد ، به حق ، تو چنانى كه من دوست مىدارم . انديشمندانه كار كرده‌اى و دلير و قوىدل حمله‌ور شده‌اى و لياقت و كاردانى ابراز داشته‌اى و گمان مرا به خودت راست گردانيده‌اى و موجب تأييد نظرم شده‌اى . من پيك‌هايت را فرا خوانده‌ام و از آنان پرسش كرده‌ام و با آنان به رازگويى پرداختم ؛ و در نظر و فضيلت آنان همان را يافتم كه گفته‌اى . پس در حقّشان به نيكى سفارش كن . البتّه خبردار شده‌ايم كه حسين بن على عليه السلام به عراق شتافته است پس ديده‌بان و پاسگاه بگمار ؛ و به گمان بگير و به تهمت دستگير كن ! امّا كسى را مكش مگر آن‌هايى را كه با تو بجنگند و همه رويدادها را به من بنويس . درود و سلام خدا بر تو باد ! »