تعلّق هر يك از نساء به نه مرد متحقّق شود . و بعضى تسع را به ضمّ تاء منقّطه خوانده‌اند از جهت حصول اين معنا . و ممكن است كه معنى حديث اين باشد كه اگر حيا مانع نمىشد در وقت مقاربت و مقارنت زنان را ، پس بنا بر نه شهوت از نساء و يكى از مردان صورت حال به منزلهء آن بود ، كه نه زن به يك مرد متعلّق شده باشند ، كه تشبيه از قبيل زيد اسد باشد بدون تكليف فرض مجلس خاصّى كه سابقاً مرقوم شد . و اين حل به خاطر مؤلّف اين كتاب رسيده ، و حلّ اوّل حلّى است كه سالفين نموده‌اند . چنان چه بعضى از فضلا اين حديث را مذكور نمودند ، و فوراً به خاطر داعى آنچه مذكور شد رسيد ، خواستم عرض كنم ، آن فاضل گفت : حديث بسيار مشكلى را چنين آسان حل نموده‌ايد ، داعى ساكت شد ، از ايشان سؤال حلّش نمودم ، بيان حلّش كه مذكور شد فرمودند و رفتند ، كمترين در حال حلّ خود تأمّل نمودم بهتر بود . روز ديگر در مجلس آن فاضل وعلامى ملّا محمّدباقر مجلسى بر خوردند ، داعى اين حديث را از علّامى سؤال نمودم ، آن فاضل گفتند : ما غلط گفتيم كه از ايشان سؤال نموديد ، آخر گفتم : كه حلّى كه داعى را به خاطر رسيده بود بهتر بود مىخواستم مشخّص كنم كه آيا ايشان به نحو شما حل مىفرمايند يا به آنچه به خاطر داعى رسيده ، يا به نحو ديگر مىگويند . حاصل آن كه بعد از سؤال تأمّل نمودند ، و به طريق آن فاضل كه در مجلس خاص نه مرد و نه زن باشند ، و به مراتب مرقومه حل نمودند ، آخر الأمر داعى اين حلّ دوّم را اوّلًا به خاطر رسيده بود گفتم ، علّامى بسيار تحسين نمودند و گفتند : حلّش همين است ، و آنچه ما گفتيم حلّ سابقين بود ، ليكن اشتباه شده اين