سند هشتاد و نهم : نهى از هتك حرمت قريش وبنى هاشم من الذخائر : عن محمّد بن إبراهيم بن الحرث التميمي : إنّ قتادة بن النعمان وقع في قريش ، فكأنّه نال منهم ، فقال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : مهلًا يا قتادة لا تشتم قريشاً ، فإنّك لعلّك ترى منهم رجالًا ، أو تأتي منهم رجال تحقر عملك مع أعمالهم ، وفعلك مع أفعالهم ، وتنبطهم « 1 » إذا رأيتهم ، لولا أن تطغى قريش لأخبرتها بالذي لها عند اللَّه عزّوجلّ « 2 » . يعنى : قتادة بن نعمان در بليهء مضرّت قريش واقع شده ، و گمان آن است كه هتك عرض ايشان نموده ، و دشنام داد ايشان را ، پس فرمود حضرت رسول صلى الله عليه و آله : به آهستگي و نرمى باش اى قتاده ، و دشنام مده قريش را ، به درستى كه تو گاه باشد كه ببينى از ايشان مردانى ، يا آن كه برسى از قريش به مردانى كه حقير باشد عمل تو هرگاه ملاحظه شود با اعمال ايشان ، و فعل تو با افعال ايشان ، و شبيه به ايشان خود را خواهى بكنى اگر ايشان را ببنى ، يا منسوب سازى خود را به ايشان . بنا بر حديثى كه ابن اثير در نهايه از ابن عبّاس روايت كرده : نحن معاشر قريش من النبط « 3 » . واحتمالات مختلفه بسيار در ترجمهء « وتنبطهم » جارى است كه ذكرش موجب اطناب است . به هر حال حضرت رسول صلى الله عليه و آله مىفرمايد : كه اگر از حد بيرون نمىرفتند

--> ( 1 ) در ذخائر : و تغبطهم . ( 2 ) ذخائر العقبى طبرى ص 11 . ( 3 ) نهايهء ابن اثير 5 : 9 .