يك دست ، و در اين حكم بالتمام ثابت قدم و مغبوط اقران و اتراب ، و محسود منكرين فضل اولاد ابى تراب عليه السلام الملك الوهّاب ، موافق كريمهء ( وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً ) « 1 » خواهند بود . آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند * آيا بود كه گوشهء چشمى بما كنند لمؤلّفه دام فيض إفاداته : اى كه از سمّ سمندت ريگ اختر مىشود * بگذرى گر بر مزارم خاك من زر مىشود كس به پيش ابر جودت دست سائل را نديد * غنچه از فيضت نهان در پرده پر زر مىشود پيش فيض همّتت محروم چون گردد كسى * كز نظر افتادهء ابرو تو گوهر مىشود و كسى اگر دست از پى فكر برده ، طريقهء مراتب اكسير سعادت و لزوم افاضهء هر مفيض را ملاحظه نمايد ، باعتضاد آيهء شريفهء ( فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ ) « 2 » كه نصّ صريح است بر آن كه جاى قدم اسب جبرئيل عليه السلام جسد خاك مرده را رتبهء جان بخشيد ، مىداند كه اثر دست مبارك حضرت رسالت به قدر مرتبهء امتياز ما بين كه نسبت بينهما بى نسبت است ، باعث افاضهء فيض به زير دستان مىگرد ، سيما با طلب مغفرت و عقل دور بين هر چند دست و پا نمايد به سلّم فكر تفاوت اين نسبت را طى نمىتوان نمود . لمؤلّفه : به پاى مركب جبريل بخشش جان است * در اين سرا ز كف جود تو عقل حيران است

--> ( 1 ) سورهء نبأ : 40 . ( 2 ) سورهء طه : 96 .