بهشت هزار درجه كه بُعد و دورى ما بين هر درجه به قدر دويدن اسب خوب لاغر ميان مكملى است كه صد سال بدود ، و يك درجهء آن از نقره باشد ، و درجهء ديگر از طلا ، و درجهء ديگر از لؤلؤ ، و درجهء ديگر از زمرّد ، و درجهء ديگر از زبرجد ، و درجهء ديگر از مشك ، و درجهء ديگر از عنبر ، و درجهء ديگر از كافور بهشت ، و اين درجات از اين اصناف‌اند . و فرمود : كسى كه رعايت حقّ قرابت خويشى محمّد و على عليهما السلام را كه امام و بعد از آن ساير سادات‌اند نمايد ، داده مىشود او را از فضل و مراتب درجات و زيادتى اجرها بر قدر زيادتى فضل محمّد و على عليهما السلام بر ابوين نسبى او . و گفته است حضرت فاطمه عليها السلام مر بعضى زنان را : راضى كن و تقديم نما رضاى پدر و مادر دينى خود را كه محمّد و علىاند عليهما السلام به غضب پدر و مادر نسبى خود ، يعنى : در امرى كه فعل آن موجب رضاى ابوين دينى باشد ، و غضب ابوين دنيوى ، رعايت ابوين دينى را مقدّم دارد ، و راضى مگردان ابوين نسبى خود را به خشم آوردن ابوين دينى خود ، به جهت آن كه اگر پدر و مادر نسبى تو بر تو غضب كنند ، راضى مىنمايند ايشان را محمّد و على عليهما السلام به ثواب يك جزء از هزار هزار جزء از ساعتى از طاعتهاى خود ، و بتحقيق كه اگر محمّد و على عليهما السلام كه ابوين دينى تواند غضب نمايند ، قدرت ندارند ابوين نسب تو كه ايشان را راضى نمايند ، به جهت آن كه ثواب طاعات همهء اهل دنيا وفا به سخط ايشان نمىكند . و فرمود حضرت امام حسن يا امام حسين عليهما السلام على اختلاف الروايتين ابني حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام كه : بر تو لازم است كه رعايت و احسان به خويشان دينى خود كه محمّد و علىاند عليهما السلام بكنى ، و اگرچه ضايع نموده باشى رعايت خويشهاى پدر و مادر نسب خود را ، و اجتناب و دورى كن از ضايع نمودن رعايت قرابتهاى پدر و مادر دينى خود به تدارك خويشهاى پدر و مادر نسب