فصل اوّل : در بيان طريقهء ثبوت نسب بدان شرّفك اللَّه تعالى بالنسب الشريف ، كه نسب مطلقا موافق شرع مقدّس نبوى به استفاضه به نحوى كه جميع فقهاء رضوان اللَّه تعالى عليهم در كتب خود نقل نموده‌اند مستفاد مىشود ، و استفاضه مشهور شدن نسب است عند الناس كه فلان از اولاد فلان است ، و اگر نوشتهء معتمدين سلف و كتب نسب در باب نسب احدى بوده باشد ، هر چند به مرتبهء استفاضه كه اكثر منجر به تواتر نمىرسد ، ليكن قرينهء قويه و موجب زيادتى قوّت استفاضهء مذكوره مىشود . فعلى هذا جمعى كه از اولاد عبدالمطّلب بن هاشم بن عبدمناف كه جدّ حضرت رسول صلى الله عليه و آله است بوده باشند ، و به استفاضه مذكور اين نسبت ممتاز باشند بلا خلاف شرافت قرابت حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله نسبت به ايشان شرعاً ثابت مىشود ، و موافق آيات شريفه و احاديث صحيحهء ائمّهء اطهار صلوات اللَّه وسلامه عليهم أجمعين كه من بعد بفضل اللَّه المهيمن العزيز سمت ذكر خواهد يافت . و اين نعمت عظمائى است كه كسى از منسوبان اين عتبهء عليه باشد الأقرب فالأقرب تا به اين حد كه جد و باب او از باب ارباب اولى الألباب غالى ابواب على الباب « أنا مدينة العلم وعلي بابها » باشد ، يا لها من نعمة لا يقدر القادرون و صفها ، چگونه وصفت كند كسى العظمة للَّه . لمؤلّفه : مدينه‌اى كه رياض بهشت باب ويست * نخوانده‌اى كه كتاب اوّلين كتاب ويست