حقايق حقيقت نمىباشند ، بل همهء اينها مأمور و محكوم در عمل به ظاهر شرايع مىباشند ، و افعال المسلمين و أعمالهم محمولة على الصحّة قاعدهء قديمهء مقرّر دارند ، پس آنچه از لقمه و حبّى معصومين تناول و استعمال نمودند نظرا إلى ظاهر الشريعة طاهر و حلال دانسته نمودند ، خلاف علم و عصمت و نبوت و امامت به آن لازم نمىآيد . و نيز جايز است كه خدا علم باطنى آن جزء را از معصومين مستور دارد ، يا اسناد محو از قلب آنها نمايد براى امتحان خلق به آن ، اشكالى لازم نمىآيد ، بلى علم ما كان و ما يكون به آنها به صورت اعجاز مىباشد تا ممتاز عند الحاجت حجج اللّه از رعايا و امّت باشند ، ثمّ اللّه أعلم . فصل در اولاد أبو محمّد العسكرى عليه السّلام بدان‌كه اولاد آن حضرت غير امام مهدى آخر الزمان عليه السّلام بالاتّفاق ولدى ديگر نمىباشد ، نه از اناث و نه از ذكور « 1 » . امّا ولادت آن حضرت در مدينة الرسول هشتم ربيع الأوّل ، و بعضى دهم ربيع الأوّل ، و بعضى چهارم ربيع الأوّل گفته‌اند سنهء دو صد و سى و شش ، يا سى و يك ، يا سى و دو ، على اختلاف الأقوال مىباشد . أمّا وفاتش به زهر معتمد عبّاسى به روز جمعه ، و به قول شهيد « 2 » يوم يك شنبه هشتم ربيع الأوّل سنهء دو صد و شصت مىباشد . امّا مدفنش در روضهء پدرش امام على النقى عليه السّلام در سرّ من رأى .

--> ( 1 ) در بعض روايات فرزندى به نام حسين آمده است . ( 2 ) دروس شهيد اوّل 2 : 15 .