كه صوفيه به رسم عبادت بجا مىآورند اجازه داده ، و حتّى در مجلس و محضر فيض نيز اين امور واقع مىشود ! محمّد مقيم مشهدى - كه گويا انتساب اين مطلب را به فيض بعيد مىدانست - نامه اى به فيض نوشته و ضمن شرح داستان فوق ، از فيض استدعا نموده كه از حقيقت ماجرا شيعيان مشهد را مطَّلع نمايد ، تا به گفته وى : « همگان پيروى آن را لازم شمرند ، و اگر خلاف واقع مذكور شده ، دست از اين قسم حركات بكشند » . محدّث جزايرى ( م 1112 ) سؤال و جواب مذكور را در كتاب خود المقامات « 1 » در ضمن شرح لفظ « شهيد » آورده است . صاحب روضات ضمن شرح حال ملا محسن فيض پس از گفتگوى بسيار در باره تمايل يا عدم تمايل مرحوم فيض به طريقه صوفيه ، اين سؤال و جواب را به عنوان مؤيدى بر مطالب خود ، به نقل از كتاب مقامات محدّث جزايرى ، نقل كرده و گويد : . . . إنّ من جملة ما يدلَّك أيضا على براءة الرجل من هذا الاعتقاد و بعده عن هذه الطريقة ما ذكره عنه السيّد المحدّث الجزائري في كتابه المقامات . . . « 2 » مرحوم شيخ آقا بزرگ تهرانى نيز ذيل محمد مقيم مشهدى در طبقات أعلام الشيعة آورده است : كتب إلى المحقّق الفيض سؤالا عن أعمال الصوفية فكتب له الفيض جوابا و حكى السؤال و الجواب في الروضات عن مقامات

--> « 1 » الذريعة ، ج 22 ، شماره 5787 . « 2 » روضات الجنّات ، چاپ سنگى ، ص 522 ، و ج جديد : ج 6 ، ص 98 - 99 .