سفر لهوى مطرح كرده‌اند . « 1 » از آنجا كه اين مباحث ارتباط تنگاتنگى با يكديگر دارند و روشن شدن تكليف هر يك ، تقريباً منوط به ديگرى است بسيار شايسته است كه اين مباحث از اين پس در كتابهاى فقهى يك جا و كنارهم تحقيق شود و لزومى ندارد كه حتى در تبويب و تقسيم فقه ، صد در صد از روش قدما و سلف صالح پيروى كنيم ؛ زيرا بسيارى از همين بزرگان در ترتيب مباحث فقهى با پيشينيان خود مخالفت كرده و براى تبويب بهتر فقه گامهاى بلندى برداشته‌اند ؛ مثلًا تفاوت بين آثار شيخ طوسى و شرايع محقق در تبويب ابواب فقهى از زمين تا آسمان است ، همچنين ترتيب عِمه حلَّى در آثارش مانند قواعد و ارشاد و تحرير اختلافات زيادى با ترتيب محقق حلَّى در شرايع دارد با اينكه علامه شاگرد اوست و در ارشاد بشدت از شرايع متأثر است . همچنين شهيد اوّل از روش اين دو بزرگوار پيروى نكرده و در تقسيم ابواب فقه در لمعه و دروس تغييراتى به وجود آورده است مثلًا مسائل تزاحم حقوق در ارشاد عِمه و پاره اى از كتابهاى ديگر در باب صلح مطرح شده است ولى شهيد اين گونه مسائل را كنارهم ذيل يك كتاب مستقل گرد آورده و آن را « كتاب تزاحم الحقوق » ناميده است . « 2 » اينك هم بسيار مناسب است مباحثى كه ياد شد از اين پس يك جا و در كنارهم در دوره هاى فقهى بحث شود . تناسب اين مباحث با يكديگر بهترين دليل بر گرد آمدن آنها در يك جاست ، هر چند ترتيب و تبويب شيخ انصارى و پيروان ايشان هم خالى از دليل نبوده است . استقصاى اقوال فقيهان در اينجا هر چند ممكن است به نظر غير اهل فن ، به دليل تكرار پاره اى از مطالب ، لازم نباشد ؛ ولى حقيقتاً فوايد فراوانى بر آن مترتب است از . .

--> « 1 » المكاسب المحرمة ، از امام خمينى ، ج 1 ، ص 355 ، چاپ جديد « 2 » در اين باره اين ناچيز در مقدّمهء غاية المراد بتفصيل بحث كرده است رك : غاية المراد ، ج 1 ، ص 62 64 ، 98 102 ، مقدّمة التحقيق