باعث خروج از ربقهء مسلمين است ايضاً بى محل است ، به جهت اينكه ايشان اخبار طرفين را ديده ، جواز غناء را در قرآن ترجيح داده اند . وقتى كه مطلب با دليل شرعى تمام شد ، اين گونه جسارتها به علماى دين از روى عوامى است ، خصوصاً كسى كه چقدر زحمت در دين كشيده و به شرع و شريعت خدمت نموده و جمع اخبار كرده و تفسير نوشته و در اعتقادات حقّه چه مقدار رنج برده ، شايسته نيست چنين فاضلى را تخطئه نمودن و خارج از دين كردن ! مضافاً بر اينكه از قدماى نسبت به ما محقّق سبزوارى ايضاً بدين مطلب قائل بوده و رفته است . و استاد ما محقّق مدقّق آخوند ملَّا محمّد كاظم خراسانى ايضاً بدين مطلب مايل بود . و محقّق جامع فاضل استاد ما مرحوم شريعت اصفهانى بدين مسأله قائل بود . [ اين ] مطلب تازه اى نيست و اخبار ائمّه را فهميدن و سنخ كلام را دانستن ، هر كس فهميد [ كه ] فهميد ، خواه عرب باشد كه لسان آنهاست ، خواه عجم ، فرقى نمىكند . ( غرض ، از مطلب دور نيست ) . صوتى كه از محسنّات است چه چيز آن را قبيح نمود ؟ در حالى كه بعضى افعال و اقوال به اعتبار وجوه فرق مىكند و از روى قصد و عنوان ملوم يا مأجور است . قرآن را به آواز خوش [ و ] محزون خواندن و به قصد اجر بردن ، گريه از شوق بهشت يا خوف جهنّم نمودن ، چه چيز آن را حرام نمود ؟ ! در حالى كه صوت حسن مثل صورت حسن از شِعار انبياء است همچنانكه : « انَّ الصَّوْتَ الْحَسَنَ مِنْ شِعارِ الأنْبياء و أئِمَّةِ الهُدى و شيعَتِهِمْ » . و ايضاً در خبر است : « ما بَعَثَ الله نَبِيّاً الَّا حَسَنَ الصَّوتِ » . « 1 » و ايضاً در خبر مرسل : « انَّ الْقُرآنَ نَزَلَ بِالْحُزْنِ فَاقْرَؤوه بِالْحُزْنِ » . « 2 » . .

--> « 1 » الكافي ، ج 2 ، ص 616 ، باب ترتيل القرآن بالصوت الحسن ، ح 10 « 2 » الكافي ، ج 2 ، ص 614 ، باب ترتيل القرآن بالصوت الحسن ، ح 2