[ سؤال در بيان حكم شرع در باره تغنى ] سؤال « 1 » : چه مىفرمايند در اين مسألهء شرعيه كه تغنّى كه در شرع حرمت آن وارد شده است ، كدام است . و بنا بر تقديرِ حرمت آن ، آيا عموماً مىباشد يا آنكه در بعضى مواضع استثنا شده است ؟ مواضع استثنا را با حقيقت غنا بيان فرمايند ؛ آيا غنا در قرآن جايز است يا نه ؟ جواب : غنا بنا بر مشهور و معروف بين فقها ، ترجيع صوت است مع الطرب . ترجيع عبارت از تكرير و گردانيدن صوت است در حلق و طرب حالتى است عارضِ انسان مىشود كه منشأ سرور بوده باشد يا حزن . هر صوتى كه جامع اين دو صفت بوده باشد ؛ يعنى ترجيع مع الطرب ، آن را غنا مىگويند و حرمتِ آن از جملهء امور مسلَّمه است خواه در اشعار بوده باشد يا مراثى يا در غير آن ، در قرآن بوده باشد يا در اذكار . در جميع اينها حرام بلكه از جملهء كباير است . استثنايى در آن نشده مگر خوانندگى كه از براى سرعتِ سيرِ ابل مىشود ؛ اين بنا بر مشهور ما بين فقها مستثنا است و ما عداى آن حرام و موجب عقاب است . سؤال : دُهُل زدن در تعزيهء جناب سيّد الشهدا و شبيه بيرون آوردن ، چه صورت دارد ؟ جواب : امّا دُهُل زدن ، پس جايز نيست ؛ خواه در تعزيهء جناب سيد الشهدا بوده باشد يا در غيرِ تعزيه . و امّا شبيه ، پس حكم آن ، حال مشخصِ حقير نيست . سؤال : « 2 » غنا نمودن در مرثيهء جناب ابا عبد الله عليه السلام چه صورت دارد ؟ جواب : حرام و موجب عقوبت است ؛ خواه در مراثى بوده باشد يا غير مراثى . . .

--> « 1 » سؤال و جواب حجّة الإسلام شفتى ، ورق 132 133 « 2 » سؤال و جواب حجّة الإسلام شفتى ، ورق 130