و همچنين احاديثى كه دلالت دارد بر اينكه ائمّه عليهم السلام به حزن تلاوت مىفرموده اند . و [ اينكه ] در بعضى احاديث وارد شده است كه ترجيع آواز بكن به قرآن با آن احاديث معارض مقاومت نمىتواند كرد و محمول بر تقيه است ، و كسى از علماى ما نديده‌ايم كه قرآن را در باب غنا استثنا كرده باشد . و بدان كه اكثر علما حدى خواندن را براى راندن شتر استثنا كرده اند ، و چون در مستندش ضعفى هست بعضى از علماى ما آن را نيز حرام مىدانند . و همچنين خلاف است در صداى زنى كه غنا كند در عروسيها فقط براى زنان ، و جمعى از علما اين را حلال دانسته اند ، و ابن ادريس و علَّامه در تذكره اين را نيز حرام دانسته اند ، و ليكن حليّتش حديث معتبر دارد . و همچنين نوحهء زنان در ماتمها [ را ] اگر دروغ نگويند تجويز كرده اند اكثر علما . و شيخ على عليه الرحمه ذكر كرده است كه : بعضى از علما مرثيهء حضرت امام حسين عليه السلام را جايز دانسته اند به تحرير خواندن و احتياط در دين آن است كه از همهء اينها اجتناب نمايد به مقتضاى عموم احاديث بسيارى كه گذشت . « 1 » .

--> « 1 » عين الحياة ( تهران ، اسلاميه ، 1391 ق ) ، ص 228 - 231