كه باشد ، جميل الصورة باشد يا نباشد . و بالجمله ، حسن صوت در تلاوت قرآن تفسير شده به صوت حزين خشوعآور يادآورندهء قارى و مستمع را به عظمت خدا و وعده و وعيد آن جناب جلَّت عظمته . حضرت جعفر بن محمد الصادق سلام اللَّه عليه فرمود : إنّ اللَّه عزّ و جلّ أوحى إلى موسى بن عمران : إذا وقفت بين يديّ فقف موقف الذليل الفقير و إذا قرأت التوراة فأسمعنيها بصوت حزين . « 1 » در روضهء كافى از احاديث قدسيه خطاب به عيسى بن مريم است : يا عيسى ! شمّر فكلّ ما هو آت قريب ، و اقرأ كتابى و أنت طاهر ، و اسمعني منك صوتا حزينا . « 2 » به به از اين دو خطاب كه حق تعالى به تلاوت كننده مىفرمايد : « أسمعني » ( به من بشنوان ) . در حديث اوّل مىفرمايد : اى موسى ! چون در برابر من بايستى خاشع باش و چون آيات تورات مىخوانى مرا بشنوان به صوت حزن آورت . و در حديث دويم به عيسى بن مريم مىفرمايد : مستعد باش - يعنى براي مسافرت إلى اللَّه - كه هر چه آمدنى است نزديك است . و بخوان كتاب مرا در حالت طهارت و بشنوان مرا با صوتى حزين . فقط نقطه نظر توجّه دادن قلوب است به طرف خدا و آيات او نه آنكه از شدّت ترجيع و طرب و ذوق شهوت به گريه درآيد ، حزن و گريهء خارج از اختيارى كه خودش نمىداند براي چه چيز گريه مىكند . و نظر كن قدرى در تاريخ انبيا ، زبور خواندن حضرت داود را نگاه كن

--> « 1 » الكافي ، ج 2 ، ص 615 ، باب ترتيل القرآن بالصوت الحسن ، ح 6 . « 2 » الكافي ، ج 8 ، ص 135 ، حديث عيسى بن مريم عليهما السّلام ، ح 103 ؛ البحار ، ج 14 ، ص 319 ، ح 19 به نقل از امالى صدوق .