و اينكه گويند استنشاق دماغ آورد و يا مشغول مىكند آدمى را از غيبت مردم ، و اينها خود ترقّبات نفس است ، ولى چون بديهى و ضرورى است فسادهاى مترتّب بر غنا و موسيقى حتّى در تلاوت قرآن و رثا - كه به طريق أولى است حرمتش - پس اين اعذار را كه آورند « كلمة حقّ يراد بها باطل » « 1 » است ، چنانچه حظَّ شيطان در شنيدن و شنوانيدن و مفاسد كلَّيهء آن . جنيد بغدادى گفت : شيطان را ديدم در خواب . به او گفتم چه وقت بر گردن مردم سوار مىشوى و به آن خوشوقتى ؟ قال : نعم في وقتين ، گفت : دو وقت : يكى در وقت شنيدن آواز موسيقيات ، ديگر در وقت نگاه كردن به طرف نامحرم . احاديث اهل بيت هم تحذير كرده‌اند مؤمن را در اين دو وقت كه مسلَّط كند شيطان را . « 2 » پس ، در مذهب اهل بيت طاهرين حرمتش واضح و مسلَّم است . امّا در مذهب عامّه از مذاهب اربعه يعنى حنفى و شافعى و مالكى و حنبلى حلال كرده‌اند اين همه مادهء فساد را يعنى غنا و عود و قمار و بربط و رقص . « 3 » بعضي ايشان حلال كرده‌اند براي اصحاب خود وطى مادر و خواهر و نظاير اينها را به شرط لفّ حرير على الأير « 4 » و در سفر وطى پسر

--> « 1 » نهج البلاغه ، تحقيق صبحى صالح ، خطبه 40 و حكمت 198 . « 2 » الفقيه ، ج 4 ، ص 59 ، ح 5093 : « و إيّاك و الضرب بالصوانيج ؛ فإنّ الشيطان يركض معك و الملائكة تنفر عنك » . « 3 » براي اطلاع از فتاوى مذاهب اهل سنت در باب غنا رك : كشف الغطاء عن حكم سماع الغناء از ابن قيّم جوزيه ؛ ترجمهء احياء العلوم ، نيمهء دوّم از ربع عبادات ، ص 789 - 790 ؛ الفقه على المذاهب الأربعة ، از جزيرى ، ج 5 ، ص 53 - 54 . « 4 » جزيرى در الفقه على المذاهب الأربعة ، ( ج 5 ، ص 90 ) مىگويد : « من زنا بالمحارم سواء أ كان التحريم بالمصاهرة ، أو بالقرابة ، أو بالرضاع ، قال سيّدنا جابر بن عبد اللَّه رضي اللَّه عنهما : يضرب عنقه ، و يضمّ ماله إلى بيت المال عقوبة له على ما فعل و زجرا لغيره » .