خداوند مكروه نمىدارد مگر قبيح را و آن را بگذار به أهل آن و از براي هر چيزى أهل است » . « 1 » و در اين حديث قباحت گوش دادن به غنا را بيان فرموده . فصل ششم در عدم ضمان شكستن آلات لهو ولعب و در مستدرك از جعفريات از امام جعفر صادق عليه السّلام از پدران خود روايت كرده كه : به حضور أمير المؤمنين عليه السّلام كسى را آوردند كه طنبور وتار شخصي را شكسته بود و آن ادعا را لغو و باطل كرد و آن كس را ضامن نكرد . « 2 » و از رسالهء قبايح خمر نقل كرده كه : آن حضرت شنيد از كسى كه أو طنبور مىزد ؛ أو را منع كرد وطنبور أو را شكست و بر أو توبه داده واو نيز توبه كرد وفرمود : « آيا مىدانى كه طنبور چه مىگويد ؟ » . گفت : نه ! بلكه وصى رسول اللَّه مىداند . فرمود : « مىگويد كه زود باشد كه پشيمان مىشوى اى صاحب من وزود شود كه به دوزخ مىروى اى زنندهء من » . « 3 »

--> « 1 » الكافي ، ج 6 ، ص 432 ، باب الغناء ، ح 10 ؛ التهذيب ، ج 1 ، ص 116 ، باب الأغسال المفترضات والمسنونات ، ح 304 ؛ الفقيه ، ج 1 ، ص 80 ، باب الأغسال ، ح 6 . « 2 » مستدرك الوسائل ، ج 13 ، ص 216 ، باب تحريم استعمال الملاهي ، ح 3 . « 3 » مستدرك الوسائل ، ج 13 ، ص 220 ، باب تحريم استعمال الملاهي ، ح 20 به نقل از روضات الجنات ، ج 7 ، ص 187 . صاحب روضات اين حديث را از رسالهء قبائح الخمر ( الذكرى ) صدر الدين دشتكى نقل كرده است .