اردكانى و آقاى حاج شيخ زين العابدين مازندرانى حاضر مىشدند تا اينكه در سال 1304 ق در حالي كه تصديق اجتهاد از اساتيد فوق در دست داشتند به أردبيل مراجعت كردند ، و تا سال 1309 ق در أردبيل متوطن و در مسجد عالي قاپو به اقامهء جماعت و وعظ مىپرداختند و در حسينيه مجتهد تدريس مىكردند و طلاب أردبيل از محضر درسشان مستفيد مىشدند . در همان سال از أردبيل عازم كربلا شد و تا سال 1314 ق در كربلا ساكن و در همين سال از كربلا عازم نجف اشرف شده در آنجا رحل أقامت افكنده ، و چندى در مجالس درس اساتيد بزرگ وقت آقايان شيخ محمد حسن مامقانى و حاج ميرزا حسينِ ميرزا خليل تهرانى و آخوند ملا محمد فاضل شربيانى و حاج شيخ عبد الله مازندرانى و آقاى سيد محمد كاظم يزدى و سايرين حضور يافته و بالأخره به درس فقه و أصول مرحوم آقاى آخوند محمّد كاظم خراساني اكتفا نموده و دروس سايرين را ترك نمودند و تا آخر عمر مرحوم آخوند خراساني نه تنها به درس فقه و أصول ايشان حاضر مىشدند ، بلكه از محارم و مشاوران مرحوم آخوند شمرده مىشدند . اين معنى از مكاتبات موجود كاملًا روشن است . پس از وفات مرحوم آخوند در بين الطلوعين روز سه شنبه بيست و يكم ماه ذي حجة الحرام سنه 1329 ق حوزه هاى درس را ترك گفتند و تا أواسط سال 1332 ق در نجف اشرف مشغول زيارة و عبادت بودند و در آن سال به قصد قطع علاقة عازم أردبيل شدند و بر خلاف تصميمى كه داشتند به علَّت بروز جنگ بين المللى اوّل در أردبيل ماندگار شده و در يازدهم شعبان سال 1339 ق دار فانى را و داع كرد و جنازهء ايشان حسب الوصية در سال 1344 ق به وسيلهء فرزند بزرگش مرحوم آقاى سليمان محسن به نجف اشرف حمل و در أواسط وادى السلام كه محل دفن أكثر برادرانش بود دفن شد .