مقدمه مؤلَّف عالم جليل ، جامع علوم معقول و منقول ، آقا ميرزا عبد الغفّار تويسركانى ، فرزند عالم فاضل ، آقا سيد محمد حسين ، از مشاهير علماى أصفهان در أواخر سدهء سيزدهم و أوايل قرن چهاردهم هجرى است . وى در تويسركان در خانواده‌اى روحاني از خاندان سادات شيخ الإسلامي تويسركان ديده به جهان گشود و پس از تحصيلات مقدّماتى به حوزهء علميهء همدان رفت و از محضر عالم بزرگوار آقا محمد تقي فرزندِ عالمِ كاملِ نبيل ، آقا ميرزا عبد الحسين ، فرزند وحيد بهبهانى كه اعلم و أكمل آن حوزه بود ، استفادهء بسيار كرد و پس از چندى كه به تدريس و تأليف اشتغال داشت ، به أصفهان عزيمت كرد . وى در أصفهان از إفادات اساتيد بزرگى مانند : 1 آقا مير سيد حسن مدرس مطلق ( م 1273 ) ؛ 2 حاج ملا حسين على تويسركانى ( م 1286 ) مؤلَّف كتاب كشف الأسرار في شرح شرائع الإسلام ؛ 3 حاج سيد محمد شهشهانى مؤلف حاشية بر رياض و قوانين ( م 1289 ) بهرهء كامل يافت . و در دانش معقول از حكيم متألَّه ميرزا حسن نوري فرزند حكيم بزرگوار ملا على نوري ( عطَّر الله مضجعَه ، م 1246 ) و حكيمِ عارفِ كامل آقا ميرزا رضا قمشه‌اى استفاده برده و به تدريس فقه و أصول و أسفار اشتغال داشته و پس از درگذشت حاج محمد جعفر آباده‌اى ، در مسجدى واقع در محلهء