مرحوم بهبهانى در اين اثر ، براي اثبات حرمت ذاتي غنا حتى در خواندن قرآن و دعا و مراثي به آيات ، روايات ، اجماع و أقوال أهل لغت استشهاد مىكند و در آخر با ردّ قول بعضي از علما كه قرآن و مراثي را از اطلاق حرمت غنا ، تخصيصاً يا تخصّصاً خارج مىدانند احتياط در اين مورد را امر مرغوب و مطلوبى مىشمرد . از اين رساله در سلسله تأليفات ايشان در كتاب وحيد بهبهانى ( ص 352 ) نامى برده نشده است . بسيارى از تأليفات اين بزرگوار به صورت خطى و بعضاً با خطَّ خود مؤلَّف در كتابخانهء مرحوم آية الله نجفي مرعشى قدس سره موجود است و در فهرست اين كتابخانه ذكر شده است ؛ اين آثار عبارتند از : 1 أجوبة المسائل الثلاث ؛ 2 إرشاد السالك في شرح دليل الناسك ؛ 3 أصول الفقه ؛ 4 تنبيه الغافلين و إيقاظ الراقدين ؛ 5 الجُنّة الواقية ؛ 6 شرح الأرجوزة الفقهيّة ؛ 7 شرح مفاتيح الشرائع ؛ 8 عكوس الشموس ؛ 9 الغناء ؛ 10 مفاتيح النجاة في شرح دعاء السمات ؛ 11 المنتخب من الصواعق المحرقة ؛ 12 مهيِّج الأشواق ؛ 13 النخبة الوجيزة ؛